Η καντήλα του Αγίου

Καντηλανάφτης του ναού, πριν από την εγκατάλειψη του χωριού από τους Ελληνοκυπρίους στα 1959, ήταν ο ευσεβής γέρο-Χαμπής.


Ο απλοϊκός αυτός νεωκόρος κάθε απόγευμα άναβε στο ναό την καντήλα του Αγίου. Κάποια μέρα όμως που θα αργούσε να έρθει στο χωριό είπε στη γυναίκα του να ανάψει αυτή την καντήλα, «για να μη μείνει σκοτεινός ο Άγιος», όπως της είπε.


Η γυναίκα του όμως ξέχασε κι όταν αργά πια το βράδυ επέστρεφε σπίτι ο γέρο-Χαμπής, πλησιάζοντας το ναό, άκουσε μια φωνή να του λέει: «Εν σβηστή η καντήλα μου!».